γλώσσα Ελλάδα

Τα ελληνικά τραγούδια δεν μεταφράζονται. "Αχ, Ελλάδα σ' αγαπώ και βαθιά σ' ευχαριστώ..."

2:20 μ.μ.Χριστίνα Γεωργαλλή

Προσπαθώ να βρω τρόπο να μεταφράσω (έστω ένα νόημα) ελληνικά τραγούδια στους Άγγλους φίλους μου.

Μα η μαγεία αυτής της γλώσσας.... η αξία αυτού του πολιτισμού... η ιστορία μας ολόκληρη, το μεγάλωμά μας.. αυτά είναι τα τραγούδια μας!
Ποιες παρα-φράσεις είναι ικανές να μεταφράσουν την ποίηση στους στίχους μας; Ποιες λέξεις είναι άξιες να αντικαταστήσουν τα συναισθήματα που νιώσαμε, που νιώθουμε;
Αγάπη, πόνος, καψούρα, έρωτας, θυμός, πόλεμος, προσφυγιά, αδικία, φτώχεια, απόγνωση... Κι έπειτα αυτή η ξενιτιά...πώς μεταφράζεται; πώς νιώθεται; πώς μεταφέρεται;

Και ξέρετε.... τα συναισθήματά μας, το πάθος που διαχέεται... αυτό είναι που κάνει τους ξένους να αγαπάνε τα τραγούδια μας. Οξύμωρο δεν είναι; Δυστυχές που έχουν καλύτερη σχέση με τα συναισθήματα απ' ότι εμείς οι ίδιοι, κι ας είναι δικά μας.

Ανέκαθεν δυστυχισμένοι. Την κουβαλάμε αυτή την απόγνωση που κάποτε ένιωσαν όσοι ξέχασαν τον εαυτό τους για να σκύψουν το κεφάλι και να χτίσουν ξανά σε καμμένη γη. Πάντα θα νιώθουμε πως χρωστάμε όσο κι αν δεν πρέπει, όσο κι αν πρέπει να σκοτώσουμε μέσα μας γονείς και παππούδες (αυτά τα "πρέπει" και τις ενοχές) για να ευτυχήσουμε. Κι αυτοί με τη σειρά τους οι πρόγονοί μας πάντα θα βρίσκουν τρόπο να μας κρατάνε δέσμιους των ενοχών τους για τη ζωή που δεν έζησαν. Κι εμείς θα κουβαλάμε τη θλίψη της δικής μας ζωής που φοβόμαστε να ζήσουμε, γνωρίζοντας πλέον το βάρος των καθαρά δικών μας επιλογών, αλλά αρνούμενοι να το σηκώσουμε και να αναλάβουμε την ευθύνη της ύπαρξής μας. Έπειτα περνάμε στο άλλο άκρο: ακόμη κι εμείς οι ίδιοι, ο ένας στον άλλον, "επαναφέρουμε στην τάξη" όποιον τολμά "να σηκώσει κεφάλι" κατά των ενοχών που τον στενεύουν. Γι' αυτό πολλοί από μας δεν καλλιεργούμε ποτέ κάτι θετικό. Μιζεριάσαμε. Ο ήλιος βγαίνει κάθε μέρα κι όμως είναι σα να είναι πάντα σκοτάδι. Οι μέρες ίδιες. Όταν αντιστεκόμαστε νιώθουμε ότι προδίδουμε, δεν αντέχουμε το βάρος ενός εαυτού που δε θυσιάζεται. Κι όταν νιώθουμε ασφαλείς που κάνουμε το σωστό, η καρδιά φτερουγίζει κι απαιτεί, η θλίψη μάς σαπίζει τα σωθικά, η μελαγχολία κερδίζει έδαφος. Γίναμε καταθλιπτικοί και μας κατηγορούν ότι είμαστε φυγόπονοι. Δεν μπορούμε να νοιαστούμε ούτε τον εαυτό μας. Δυστυχισμένοι ανέκαθεν.

Τι από όλα να σου μεταφράσω, φίλε μου, για τους Έλληνες και τα ιδανικά μας; Την οικογένεια, το σπίτι, τη θρησκεία -που εγώ τη λέω πίστη; Στραβά και ίσια, αυτά είναι. Αλλά πώς να σου εξηγήσω και πώς μπορείς να με νιώσεις;

Έχω προσπαθήσει πολύ... Αλλά αδύνατο να μεταφράσω όσα γράφω. Αδύνατο να νιώσεις τι συμβαίνει στο ελληνικό μυαλό μου. Να καταλάβεις τα βιώματά μου. Να βιώσεις την ιστορία μου. Αδύνατο να μάθεις όσα είδα, όσα ξέρω. Αδύνατο να στα μεταφέρω, να τα συναισθανθείς. Η ελληνική μουσική είναι η ιστορία μου και η ελληνική γλώσσα είναι η σκέψη μου.
Πώς μπορώ να μεταφράσω όλα αυτά;

"Αχ, Ελλάδα, θα στο πω: πριν λαλήσεις πετεινό δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι...
Μ’ εκβιάζεις, μου κολλάς, σαν το νόθο με πετάς...
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι...."

"Μας φάγαν' όλα μας τα χρήματα αλλά μας έμεινε η ροκιά!"

"Είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σας κι ο γιος μου τ' ανταλλακτικό..."

"Μονάχα πληβείοι με μάτια θλιμμένα χτυπάνε καρτέλες,
στον άθλιο μισθό τους σφιχτά κολλημένοι σαν στρείδια, σαν βδέλλες,.."

"Είκοσι χρονώ γομάρι σήκωσα όλο το νταμάρι..κι έχτισα στην εμπασιά του χωριού την εκκλησιά!"

"Κι η Ελλάδα με τα "θα" άλλη μια φορά μεθά..."

"Σ' αναζητώ μ' ένα βιολί κι ένα φεγγάρι... Λείπει το όνειρο... εσύ... και το δοξάρι...."

"Ισορροπία σταθερή για να προλάβω τη ζωή, όμως την πάτησα..."

"Άιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο... αν ξυπνήσεις μονομιάς θα' ρθει ανάποδα ο ντουνιάς!!
Koίτα οι άλλοι έχουν κινήσει, έχει η πλάση κοκκινίσει...
άλλος ήλιος έχει βγει, σ’ άλλη θάλασσα, άλλη γη....."

"Μονό το "άλφα" και το "χι" στη σχολική μου εποχή πρωτοσυλλάβισα..."

"Θυμάσαι στην Ελλάδα, που δούλευα στη μηχανή...κι όλη την εβδομάδα υπομονή κι υπομονή;;!"

"Παράπονο με πιάνει που γίναν' τόσοι οι κίναιδοι, τα λαμόγια κι οι ρουφιάνοι!"

"Ελλάδα σ’ αγαπούσα κι ακόμα σ’ αγαπώ... Όπως σε πρόλαβα, σε γνώρισα, σε είδα..."

"Και στον πόλεμο, όλα για όλα, κουβαλούσα πολυβόλα.. να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ..."

"Και να θυμάσαι σύστημα, αστεία δε σηκώνω, σε κάθε σου ολίσθημα εγώ θα σου τα χώνω!"

"Στη χώρα των ηρώων, γεννήθηκα κι εγώ. Βαριά, πολύ βαριά η κληρονομιά μου. Τις μέρες να μετρώ με ένα ήλιο ναυαγό... Τα τραύματα του κόσμου όλα δικά μου..."

"Τη μια ευρωπαία στο κλαρί,
την άλλη αρχαία προτομή.
Γιατί, γιατί;"

"Δε σε φοβάμαι, κι ας μου λες "κρατάω μαχαίρι"... έχω στα στήθια μου τους στίχους του Σεφέρη!
Δε σε φοβάμαι, κι ας μου λες "φύγε σου λέω"... έχω μια θάλασσα αγάπες στο Αιγαίο!
Δε σε φοβάμαι, κι ας μου λες "φύγε Μελίνα"... έχω έναν ήλιο φυλαχτό απ' τη Βεργίνα!
Δε σε φοβάμαι, κι ας μου λες "φύγε απ' τη μέση"... έχω ένα δέντρο στην Επίδαυρο φυτέψει!"

"Με την Ελλάδα εγώ ξυπνάω και κοιμάμαι!"

You Might Also Like

0 σχόλια/comments

My instagram photos!

Instagram

Φορμα επικοινωνιας